nos tamen aliquid excogitabimus. Lucceium scito consulatum habere in animo statim petere. L. Cincio HS [20,400] pro signis Megaricis, ut tu ad me scripseras, curavi. senseram enim quam idem essent. Ita sum ab omnibus destitutus. valde eo ipsa delectata est, ego autem non minus. Nimium raro nobis abs te litterae adferuntur, cum et multo tu facilius reperias, qui Romam proficiscantur, quam ego, qui Athenas, et certius tibi sit me esse Romae quam mihi te Athenis. Quicquid eiusdem generis habebis, dignum Academia tibi quod videbitur, ne dubitaris mittere et arcae nostrae confidito. Ad Atticum I . Res eodem est loci, quo reliquisti. Magnum opus est, mirabilia multa, nihil simplex, nihil sincerum. Saepe, ita me di iuvent! Abiit, excessit, evasit, erupit - He departed, he withdrew, he strode off, he broke forth (Cicero - Oratio In Catilinam II) Aegroto, dum anima est, spes est - For the sick, while there is life, there is hope (Philosophical Term - Cicero Ad Atticum IX, 11) Aliis coluit non sibi - He cultivated for others and not for him (Cicero Orationes) immo omnia quo diligentius cogitata eo facta sunt imprudentius. Quid agas omnibus de rebus, et quid acturus sis, fac nos quam diligentissime certiores. Hunc ego accepi in senatu, ut soleo, sed nihil est illo homine lentius. Ita quiddam spero nobis profici, cum hoc percrebrescit, plurimos nostros amicos inveniri. In this series, Prof. Noe looks at Epistulae Ad Atticum (Letters to Atticus). Cum perspexero voluntates nobilium, scribam ad te. nam deos hominesque amicitiamque nostram testificor me tibi praedixisse neque temere monuisse sed, postquam Caesarem convenerim sententiamque eius qualis futura esset parta victoria cognorim, te certiorem fecisse. an existimas illum in isto genere lentulum aut restrictum? "Erras, Clodi; non te iudices urbi, sed carceri reservarunt, neque te retinere in civitate, sed exsilio privare voluerunt. Sed interea politikos aner oud onar quisquam inveniri potest; qui poterat, familiaris noster (sic est enim; volo te hoc scire) Pompeius togulam illam pictam silentio tuetur suam. epistulam ad Vestorium statim detuli, ac valde requirere solebat. minus enim auderent, si aliter esset et scirent; nam et vicini et diligentes sunt. Espete nun moi, Moysai--hoppos de proton pur empese. [2] tu tamen si quid de Hispaniis sive quid aliud perge, quaeso, scribere nec meas litteras exspectaris, nisi cum quo opto pervenerimus aut si quid ex cursu. et quidem saepe sum pollicitus sed tantum voluit cito. Nihil impetrabat reus, plus accusatori dabatur, quam postulabat; triumphabat (quid quaeris?) de iuvenibus quae ex Tullia audisti vera sunt. Tu velim, quae Academiae nostrae parasti, quam primum mittas. Cum e Pompeiano me Romam recepissem a. d. IV Idus Maias, Cincius noster eam mihi abs te epistulam reddidit, quam tu Idibus Febr. etsi nihil umquam tam fuit scribendum quam nihil mihi umquam ex plurimis tuis iucunditatibus gratius accidisse quam quod meam Tulliam suavissime diligentissimeque coluisti. iam fortasse ad me veniet aut ne id quidem, quoniam scripsit quid fieri vellet. 1.2.1. Atqui erat dicturus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est, heros ille noster Cato. non loquor plura, ne te quoque excruciem. ego volebam autem vel cupiebam potius esse eum nobiscum. Auli filius vero ita se gerit, ut eius consulatus non consulatus sit, sed Magni nostri hypopion. Mihi enim perspecta est et ingenuitas et magnitudo animi tui; neque ego inter me atque te quicquam interesse umquam duxi praeter voluntatem institutae vitae, quod me ambitio quaedam ad honorum studium, te autem alia minime reprehendenda ratio ad honestum otium duxit. Multa sunt, sed in aliud tempus. Aquilium non arbitrabamur, qui denegavit et iuravit morbum et illud suum regnum iudiciale opposuit. tu si quid de Hispaniis certius et si quid aliud, dum adsumus, scribes, et ego fortasse discedens dabo ad te aliquid eo etiam magis quod Tullia te non putabat hoc tempore ex Italia. primum dormiit ad h. Iii, deinde, cum esset nuntiatum venisse Neapolitanos et Cumanos (his enim est Caesar iratus), postridie redire iussit; lavari se velle et peri koiliolusian ginesthai. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system. iubes de profectione me providere. quantus autem animus in discessu nostro! Quod in epistula tua scriptum erat me iam arbitrari designatum esse, scito nihil tam exercitum esse nunc Romae quam candidatos omnibus iniquitatibus, nec, quando futura sint comitia, sciri. illud admiror quod Antonius ad me ne nuntium quidem, cum praesertim me valde observarit. Ego princeps in adiutoribus atque adeo secundus; nam, ut illi auderent hos postulare, Crassus eos impulit. Huic frequenter interceditur. De Acutiliano autem negotio quod mihi mandaras, ut primum a tuo digressu Romam veni, confeceram; sed accidit, ut et contentione nihil opus esset, et ut ego, qui in te satis consilii statuerim esse, mallem Peducaeum tibi consilium per litteras quam me dare. Nunc vides quibus fluctibus iactemur, et, si ex iis, quae scripsimus tanta, etiam a me non scripta perspicis, revise nos aliquando et, quamquam sunt haec fugienda, quo te voco, tamen fac ut amorem nostrum tanti aestimes, ut eo vel cum his molestiis perfrui velis. Nos hic te ad mensem Ianuarium exspectamus ex quodam rumore an ex litteris tuis ad alios missis; nam ad me de eo nihil scripsisti. et hercule hominem probo; nam et doctum et probum existimo; quin etiam navi eius me et ipso convectore usurum puto. book 1 letter 1 letter 2 letter 3 letter 4 letter 5 letter 6 letter 7 letter 8 letter 9 letter 10 letter 12 letter 13 letter 14 letter 15 letter 16 letter 17 letter 18 letter 19 letter 20 si sine illo possem, regerem; quod tu potes. Me vero teste producto credo te ex acclamatione Clodi advocatorum audisse quae consurrectio iudicum facta sit, ut me circumsteterint, ut aperte iugula sua pro meo capite P. Clodio ostentarint. a. M. TULLI CICERONIS EPISTULARUM AD ATTICUM LIBER SEXTUS I II III IV V VI VII VIII IX. Defertur res ad senatum. Senatus et de provinciis praetorum et de legationibus et de ceteris rebus decernebat, ut, antequam rogatio lata esset, ne quid ageretur. Sed huiusce rei totius vitium, quod aliquanto etiam latius patet, quam videtur, praesenti tibi commodius exponam. sed ea tempora sunt ut omnia mihi sint patienda. [2] qua re, mi Cicero, te rogo ut tibi omnia integra serves, eius fidem improbes qui tibi ut beneficium daret prius iniuriam fecit, contra ne profugias qui te, etsi non amabit, quod accidere non potest, tamen salvum amplissimumque esse cupiet. Falsum, sed tamen "Quid? in Formiano xiv K. Mart a. Hic tibi in rostra Cato advolat, commulcium Pisoni consuli mirificum facit, si id est commulcium, vox plena gravitatis, plena auctoritatis, plena denique salutis. [1] O vitam miseram maiusque malum tam diu timere quam est illud ipsum quod timetur! omnino excipiam hominem. Quare te exspectamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus. de Tirone gratum. Tanti fuerunt, ut ego eo brevior sim, quod eos usque istinc exauditos putem. Valde aveo scire, quid agas. ego in Arcano opperior dum ista cognosco. a. Q. Metello, L. Afranio coss. sed et tempus alienum est, et homini non amico nostra incommoda, tanta praesertim, spectaculo esse nollem; cui te meo nomine inimicum esse nolo. Eius rei consolationem ad te L. Saufeium missurum esse arbitror. iudices habemus quos voluimus, summa accusatoris voluntate. Hoc me etiam Peducaeus ut ad te scriberem admonuit. Meos bonos viros, illos quos significas, et, eam quam mihi dicis obtigisse, Spartan non modo numquam deseram, sed etiam, si ego ab illa deserar, tamen in mea pristina sententia permanebo. quod si adhuc nullum est, esse tamen potest, aut aretê non est didakton, quod mihi persuaderi non potest. tu Antoni leones pertimescas cave. Here Cicero is talking about private matters in a breezy, highly idiomatic Latin. Quod si adsequor, supero Crassum divitiis atque omnium vicos et prata contemno. Quod te de Tadiano negotio decidisse scribis, id ego Tadio et gratum esse intellexi et magno opere iucundum. semper speculam aliquam adferunt tuae litterae. Cum eo, quod apotomos ad me scripserat de nummis curandis, thumikoteron eram iocatus. Quod te moleste ferre certo scio. [1] Tullia mea peperit xiiii K. Iun. habes causam opinionis meae. Quod ad me scribis te in Asiam statuisse non ire, equidem mallem, ut ires, ac vereor, ne quid in ista re minus commode fiat; sed tamen non possum reprehendere consilium tuum, praesertim cum egomet in provinciam non sim profectus. et tamen velim scire quid cogites in primisque si quid etiam nunc novi est. Ad te ideo antea rarius scripsi, quod non habebam idoneum, cui darem, nec satis sciebam, quo darem. Intellexi hominem moveri, utrum Crassum inire eam gratiam, quam ipse praetermisisset, an esse tantas res nostras, quae tam libenti senatu laudarentur, ab eo praesertim, qui mihi laudem illam eo minus deberet, quod meis omnibus litteris in Pompeiana laude perstrictus esset. Apr. sed hoc quoque timide scribo; ita omnia tarda adhuc et spissa. quid turpius? 709 (45). 709 (45). de pueris quid agam? misi ad te epistulam Antoni. Cicero, Epistulae ad Atticum (English) [genre: prose] [Cic. Cicerone - Epistulae - Ad Atticum - 13 - 52: Brano visualizzato 2539 volte. sed plura scribam cum illum convenero. I (A I, 5) TO ATTICUS (AT ATHENS) ROME We are such intimate friends that more than almost anyone else you can appreciate the grief as well as the actual public and private loss that the death of my cousin Lucius is to me. sed scies continuo quid actum sit. [2] consilium istud tunc esset prudens, ut mihi videtur, si nostras rationes ad Hispaniensem casum accommodaturi essemus; quod fieri . at ille perpauca locutus hanc summam habuit orationis ut sibi ignoscerem; se rebus suis impeditum nobiscum ire non posse. cum a fraterno amore domesticoque discessi, tibi primas defero. [1] ego cum accepissem tuas litteras Nonis Aprilibus quas Cephalio attulerat, essemque Menturnis postridie mansurus et inde protinus, sustinui me in Arcano fratris, ut, dum aliquid certius adferretur, occultiore in loco essemus agerenturque nihilo minus quae sine nobis agi possunt. Quare, si id exspectas, longum est; alia via, si qua potes, pugna. Nam, ut ea breviter, quae post tuum discessum acta sunt, colligam, iam exclames necesse est res Romanas diutius stare non posse. quo magis efficiendum aliquid est, fortuna velim meliore, animo Caeliano. sic enim volo te tibi persuadere, mihi neminem esse cariorem te excepto Caesare meo, meque illud una iudicare Caesarem maxime in suis M. Ciceronem reponere. Competitores, qui certi esse videantur, Galba et Antonius et Q. Cornificius. Postea vero quam Hortensius excogitavit, ut legem de religione Fufius tribunus pl. Tu velim ea, quae nobis emisse et parasse scribis, des operam ut quam primum habeamus, et velim cogites, id quod mihi pollicitus es, quem ad modum bibliothecam nobis conficere possis. nominatim de me sibi imperatum dicit Antonius nec me tamen ipse adhuc viderat sed hoc Trebatio narravit. Itaque, cum bene completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus, quocum aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. Idibus Febr. clamores. Hoc concursu optimatium comitia dimittuntur, senatus vocatur. A nobis liberiorem epistulam exspecta. sed di istos! Apud bonos iidem sumus, quos reliquisti, apud sordem urbis et faecem multo melius nunc, quam reliquisti. quem salvere velim iubeas plurimum. [1] de tota mea cogitatione scripsi ad te antea satis, ut mihi visus sum, diligenter. "Mihi vero," in quam, "XXV iudices crediderunt, XXXI, quoniam nummos ante acceperunt, tibi nihil crediderunt." evocavit litteris e municipiis decem primos et iiiiviros. Hoc si quanti tu aestimes sciam, tum, quid mihi elaborandum sit, scire possim. tu, quaeso, si quid habebis novi; ego, si quid moliti erimus, ad te statim scribam. xv Kal. Nam ad me, qui te unice diligo, maxime pertinet neminem esse meorum, qui aut te non amet aut abs te non ametur. Ciceronem" appellent. An icon used to represent a menu that can be toggled by interacting with this icon. Responsurum hominem nemo arbitrabatur. Ac nostrae quidem rationis ac vitae quasi quandam formam, ut opinor, vides. etiam noctes certarum mulierum atque adulescentulorum nobilium introductiones non nullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt. [6] iuvenem nostrum non possum non amare sed ab eo nos non amari plane intellego. [3] Ocellam vellem haberemus; videntur enim esse haec paulo faciliora (futura). de Oppiis Veliensibus quid placeat cum Philotimo videbis Epirum nostram putabimus sed alios cursus videbamur habituri. Sine spe conamur ulla. Scr. For more than twenty years, the Latin Library has been a labor of love for its maintainer, William L. Carey. quod dein me mones, et amice et prudenter me mones, sed erunt omnia facilia si ab uno illo cavero. O vim incredibilem molestiarum! Quodsi voles in me esse durior, ambitionem putabis mihi obstitisse. itaque posthac non scribam ad te quid facturus sim sed quid fecerim; omnes enim Korukaiioi videntur subauscultare quae loquor. Tu si tuis blanditiis tamen a Sicyoniis nummulorum aliquid expresseris, velim me facias certiorem. ac ne sis perturbatus (novi enim te et non ignoro quam sit amor omnis sollicitus atque anxius)—sed res est, ut spero, non tam exitu molesta quam aditu. te quoque a Curione impediri video. Fuit mihi saepe et laudis nostrae gratulatio tua iucunda et timoris consolatio grata. scribunt enim ad me amici eius me illi nullo modo satis fecisse quod in senatum non venerim. [3] tu tamen etiam nunc mihi aliquid litterarum et maxime si quid ab Afranio. Accedit illud, quod illa contionalis hirudo aerarii, misera ac ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unice diligi putat, et hercule multa et iucunda consuetudine coniuncti inter nos sumus usque eo, ut nostri isti comissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus "Cn. nos autem ad haec 'et (id) ipsum certo fore et quae iam fierent non esse leviora,' multaque conligebamus. Nunc ut ad privata redeam, Teukris promissa patravit. M. TULLI CICERONIS EPISTULARUM AD ATTICUM LIBER OCTAVUS I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI. Surgit pulchellus puer, obicit mihi me ad Baias fuisse. Etenim ibi sedens haec ad te scribebam, ut me locus ipse admoneret. Quid id ad me ?" Summum erat periculum, ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. etiam illud erat persuasum, Pompeium cum magnis copiis iter in Germaniam per Illyricum fecisse; id enim authentikos nuntiabatur. quid quaeris? Fufius in contionem producit Pompeium. Ita comitia in a. d. VI Kal. Et mea sponte faciebam antea et post duabus epistulis tuis perdiligenter in eandem rationem scriptis magno opere sum commotus. M. Messalla, M. Pisone coss. Opinor, ad Considium, Axium, Selicium confugiendum est; nam a Caecilio propinqui minore centesimis nummum movere non possunt. Mea intercessio parata et est et fuit. Nam mihi Pompeiani prodromi nuntiant aperte Pompeium acturum Antonio succedi oportere, eodemque tempore aget praetor ad populum. Ita nos cogimur reliquis de rebus nihil decernere, ante quam publicanis responsum sit. 2.24. qua quidem cogito uti. In unius hominis perditi iudicio plures similes reperti sunt." quas ego pugnas et quantas strages edidi! Epiroticam emptionem gaudeo tibi placere. a. quo apparatu? curari tamen ea tibi utique iubet. Ac, ne illud mirere, cur, cum ego antea significarim tibi per litteras me sperare illum in nostra potestate fore, nunc idem videar diffidere, incredibile est, quanto mihi videatur illius voluntas obstinatior et in hac iracundia offirmatior. a. Vt male posuimus initia sic cetera sequuntur. nec hercule ego quidem reperio quid scribam; sedeo enim ploudokon. Vereor, ne putidum sit scribere ad te, quam sim occupatus, sed tamen ita distinebar, ut huic vix tantulae epistulae tempus habuerim atque id ereptum e summis occupationibus. in Apr. Cum decerneretur frequenti senatu contra pugnante Pisone, ad pedes omnium singillatim accidente Clodio, ut consules populum cohortarentur ad rogationem accipiendam, homines ad quindecim Curioni nullum senatus consultum facienti adsenserunt, ex altera parte facile CCCC fuerunt. Mire quam illius loci non modo usus, sed etiam cogitatio delectat. exspectabo tuum consilium et eas litteras, nisi alias iam dedisti quas scripsi ut Cephalioni dares. Rides? 'at semel, at una in re.' existimat enim qui mare teneat eum necesse (esse) rerum potiri. Duo enim soli dicuntur petituri, Caesar (cum eo coire per Arrium cogitat) et Bibulus (cum hoc se putat per C. Pisonem posse coniungi). sed vix erit tam cito. Vettienum diligo. Etenim haec erat hypothesis, de gravitate ordinis, de equestri concordia, de consensione Italiae, de intermortuis reliquiis coniurationis, de vilitate, de otio. Cum erimus congressi, tum, si quid res feret, coram inter nos conferemus. huic nihil suspicabamur cum .hoc mari negoti fore. Nostris rationibus maxime conducere videtur Thermum fieri cum Caesare. Terentia magnos articulorum dolores habet. a. Metellus non homo, sed "litus atque aer et solitudo mera." + id si cras+ erit, utinam idem maneat Hortensius! Postea Messalla consul in senatu de Pompeio quaesivit, quid de religione et de promulgata rogatione sentiret. 2. [7] non sunt omnia conligenda quae tu acutissime perspicis, sed tamen ea pone ante oculos; iam intelleges id regnum vix semenstre esse posse. iam enim poterit audiri et omnes ita exspectant ut, si recte fuerit, nihil negoti futurum putent. Lies das gesamte Werk Ad Atticum XVI von Cicero. Thyillus te rogat et ego eius rogatu Eymolpidon patria. [Marcus Tullius Cicero; W S Watt; D R Shackleton Bailey] Illud tamen velim existimes, me hanc viam optimatem post Catuli mortem nec praesidio ullo nec comitatu tenere. [1] iii Nonas cum in Laterium fratris venissem, accepi litteras (tuas) et paulum respiravi, quod post has ruinas mihi non acciderat. Etenim accidit hoc, quod totum cuius modi sit, mando tibi, ut perspicias. hac iuventute; ea vero, quae mihi quidem qui illum amo sunt his ipsis malis in quis sumus miseriora, non sunt ab obsequio nostro. Tu velim saepe ad nos scribas. quo modo eneperpereusamen novo auditori Pompeio! Idus Hortensius ad me venit scripta epistula. Qua de re cum ad me ita suaviter, diligenter, officiose, humaniter scripseris, ut non modo te hortari amplius non debeam, sed ne exspectare quidem abs te aut ab ullo homine tantum facilitatis ac mansuetudinis potuerim, nihil duco esse commodius quam de his rebus nihil iam amplius scribere. Putamus enim utile esse te aliquando eam rem transigere. Liber tibi mittetur, quoniam te amor nostri philretora reddidit. Legati sunt Q. Metellus Creticus et L. Faccus et, to epi tei pakei myron, Lentulus Clodiani filius. ipse conficior venisse tempus cum iam nec fortiter nec prudenter quicquam facere possim. 1 CICERO ATTICO SAL. Dec. Haec habebam fere, quae te scire vellem. nam suas radices habent; quas tamen evellerem profecto, si liceret. Verwende den Intelligenten Vokabel Inspektor für schnelleres Lesen des gesamten Texts! Signa Megarica et Hermas, de quibus ad me scripsisti, vehementer exspecto. in reliquis modo ne ruamus. qua re in hoc non multum est. Alii si scripserint, mittemus ad te; sed, mihi crede, simul atque hoc nostrum legerunt, nescio quo pacto retardantur. Nunc cognosce rem. Senatus Areios pagos, nihil constantius, nihil severius, nihil fortius. Quod scribis, etiamsi cuius animus in te esset offensior, a me recolligi oportere, teneo, quid dicas, neque id neglexi, sed est miro quodam modo adfectus. Accepi tuas litteras a. d. quintum terminalia Laodiceae; quas legi libentissime plenissimas amoris, humanitatis, offici, diligentiae. Att.]. Cicero could flatter, but this does not sound like flattery. sed praemisit mihi odiosas litteras hoc exemplo: [1] Nisi te valde amarem et multo quidem plus quam tu putas, non extimuissem rumorem qui de te prolatus est, cum praesertim falsum esse existimarem. Quodsi tibi umquam sum visus in re publica fortis, certe me in illa causa admiratus esses. quod de puero aliter ad te scripsit et ad matrem de filio, non reprehendo. Haec sunt in re publica, nisi etiam illud ad rem publicam putas pertinere, Herennium quendam, tribunum pl., tribulem tuum sane hominem nequam atque egentem, saepe iam de P. Clodio ad plebem traducendo agere coepisse. Ei nunc epistulae litteris his respondebo. In quo si quid erit, quod homini Attico minus Graecum eruditumque videatur, non dicam, quod tibi, ut opinor, Panhormi Lucullus de suis historiis dixerat, se, quo facilius illas probaret Romani hominis esse, idcirco barbara quaedam et soloika dispersisse; apud me si quid erit eius modi, me imprudente erit et invito. concursus Siculorum ad Catonem dicitur factus, orasse ut resisteret, omnia pollicitos; commotum illum dilectum habere coepisse. 705 (49). deinde epistula + scripta+ cumulatissime cetera. Cum hoc ego me tanta familiaritate coniunxi, ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctione esse possit Odia autem illa libidinosae et delicatae iuventutis, quae erant in me incitata, sic mitigata sunt comitate quadam mea, me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec tamen quicquam populare ac dissolutum, sed ita temperata tota ratio est, ut rei publicae constantiam praestem, privatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevolorum, odium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vafer ille Siculus insusurret Epicharmus cantilenam illam suam: Naphe kai memnas apistein; arthra tauta tan phrenon. Quam ob rem, patres conscripti, erigite animos, retinete vestram dignitatem. Quintum filium severius adhibebo. Cum Acutilio sum locutus. Libros tuos conserva et noli desperare eos me meos facere posse. tu, dum adsumus, non modo quae scies audierisve sed etiam quae futura providebis scribas velim. P. Clodium, Appi f., credo te audisse cum veste muliebri deprehensum domi C. Caesaris, cum pro populo fieret, eumque per manus servulae servatum et eductum; rem esse insigni infamia. Lalageusa iam adest et animus ardet, neque est quicquam, quo et qua. Haec sunt, ut opinor, in re publica. sed tamen non sum arbitratus esse amici non commoveri etiam improborum sermone atque eo feci studiosius quod iudicabam duriores partis mihi impositas esse ab offensione nostra, quae magis a zelotupiai mea quam ab iniuria tua nata est. Commentarium consulatus mei Graece compositum misi ad te. Urbanae autem res sic se habent. Cui mederi nunc non possmus; est enim illud senatus consultum summa pedariorum voluntate nullius nostrum auctioritate factum. Spero, si absolutus erit, coniunctiorem illum nobis fore in ratione petitionis; sin aliter acciderit, humaniter feremus. Quintus frater purgat se mihi per litteras et adfirmat nihil a se cuiquam de te secus esse dictum. Signa quae nobis curasti, ea sunt ad Caietam exposita. [1] Servius cum esset apud me, Cephalio cum tuis litteris vi Idus venit; quae nobis magnam spem attulerunt meliorum rerum de octo cohortibus. Cavebo, quae sunt cavenda, ac scribam alias ad te de meis consiliis capessendae rei publicae plura. Nam, ne absens censeare, curabo edicendum et proponendum locis omnibus; sub lustrum autem censeri germani negotiatoris est. De fratre confido ita esse, ut semper volui et elaboravi. sed ei ipsi cras ad te litteras dabo. Consul est impositus is nobis, quem nemo praeter nos philosophos aspicere sine suspiritu posset. Cum enim ille ad contiones confugisset in iisque meo nomine ad invidiam uteretur, di immortales! 705 (49). Other articles where Ad Atticum is discussed: Marcus Tullius Cicero: Letters and poetry: …the letters: to Atticus (Ad Atticum) in 16 books; to his friends (Ad familiares) in 16 books; to Brutus (Ad Brutum); and, in 3 books, to his brother (Ad Quintum fratrem). Abs te tam diu nihil litterarum! Hoc te intellegere volo, pergraviter illum esse oftensum; sed, quia nullam video gravem subesse causam, magno opere confido illum fore in officio et in nostra potestate. Noster autem status est hic. hoc here effecit. et quidem paucis diebus aliquid audiri necesse est. me secum in Hispaniam ducit; nam nisi ita faceret, ego, prius quam ad urbem accederem, ubicumque esses, ad te percucurrissem et hoc a te praesens contendissem atque omni vi te retinuissem. Cetera spero prolixa esse his dumtaxat urbanis competitoribus. Et ita factum est a P. .Servilio filio, qui in postremis sententiam dixit, sed immutari hoc tempore non potest. quae iam tum, cum aderas, offendere eius animum intellegebam, tamen habet quiddam profecto, quod magis in animo eius insederit, quod neque epistulae tuae neque nostra adlegatio tam potest facile delere, quam tu praesens non modo oratione, sed tuo vultu illo familiari tolles, si modo tanti putaris, id quod, si me audies et si humanitati tuae constare voles, certe putabis. Nega me ei iratum fore, si ad mea comitia non venerit. Nam, si ita statueris, et irritabiles animos esse optimorum saepe hominum et eosdem placabiles et esse hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et, id quod caput est, nobis inter nos nostra sive incommoda sive vitia sive iniurias esse tolerandas, facile haec, quem ad modum spero, mitigabulltur; quod ego ut facias te oro. deverti ad illum de quo tecum mane. [1] me adhuc nihil praeter tempestatem moratur. Tantum, quod ea emptione et nos bene emisse iudicati sumus, et homines intellegere coeperunt licere amicorum facultatibus in emendo ad dignitatem aliquam pervenire. feceris igitur commode mihique gratum si me de his rebus et si quid erit aliud quod scire opus sit feceris certiorem. sed adsequor omnia si propero, si cunctor amitto. quo modo illa fert publicam cladem, quo modo domesticas tricas! Nam Haedui fratres nostri pugnam nuper malam pugnarunt, et Helvetii sine dubio sunt in armis excursionesque in provinciam faciunt. Verum hoc ridiculum est de magistro. quam ignavus ac sine animo miles! is de me ad Hortensium scripserat. Tertium poema exspectato, ne quod genus a me ipso laudis meae praetermittatur. Redeo ad altercationem. nihil est illo homine iucundius. De litterarum missione sine causa abs te accusor. id tu, si ille aliter acceperit ac debuit, lenies. hoc verens in hanc tarditatem incidi. quoi quidem ego non modo placabilem me praebuissem sed totum remisissem, si advenisset qua mente tu ad me scripseras. Iam vero (o di boni, rem perditam!) quid? Non sunt haec ridicula, mihi crede. sed ignosco; magnum, inquam, opus est. id spero vivis nobis fore; quamquam tempus est nos de illa perpetua iam, non de hac exigua vita cogitare. sed ego is non sum qui statuere debeam iure quis proficiscatur necne; partis mihi Caesar has imposuit ne quem omnino discedere ex Italia paterer. Itaque propter hanc dubitationem meam brevior haec ipsa epistula est, quod, cum incertus essem, ubi esses, nolebam illum nostrum familiarem sermonem in alienas manus devenire. Tertius est Catulus, quartus, si etiam hoc quaeris, Hortensius. nihil perditius; explicari rem non posse. rescripsi ei stomachosius cum ioco tamen familiari. Eius initium eius modi fuit, ut anniversaria sacra Iuventatis non committerentur; nam M. Luculli uxorem Memmius suis sacris initiavit; Menelaus aegre id passus divortium fecit. Caecilius, avunculus tuus, a P. Vario cum magna pecunia fraudaretur, agere coepit cum eius fratre A. Caninio Satyro de iis rebus, quas eum dolo malo mancipio accepisse de Vario diceret. Valde te venditavi. [3] quod scribis, non quo alicunde audieris, sed te ipsum putare me attractum iri, si de pace agatur, mihi omnino non venit in mentem quae possit actio esse de pace, cum illi certissimum sit, si possit, exspoliare exercitu et provincia Pompeium; nisi forte iste nummarius ei potest persuadere ut, dum oratores eant redeant, quiescat. 1 section, 26 paragraphs, 4574 words. Id te scire volui, si quid forte ea res ad cogitationes tuas pertineret. Magna mihi varietas voluntatis et dissimilitudo opinionis ac iudicii Quinti fratis mei demonstrata est ex litteris tuis, in quibus ad me epistularum illius exempla misisti. sed cur inimicos conligo, qui meos necessarios a me defensos nec videre in curia sine dolore nec versari inter eos sine dedecore potero? + anuival dehic+ in absentis solus tuli scelus, eiusdem cum Pompeio et cum reliquis principibus non feram?